همانطوریکه ابرباید ببارد،قلم هم باید بنویسد.چه خوب ،چه بد،چه ضغیف وچه قوی ،درهرحال ذات قلم برنوشتن است.قلم شکل به خصوصی ندارد.دل که مرکز شاکله شخصیت انسان است خودقلم است. دل نوشته ها ی ما آدم ها بایدبه نمایش گذاشته شود ،حتی اگرهیچ وفت هیچ کس نگاهی به آنها نیاندازدویاآن رانخواند. دل نوشته دل نوشتنی است وکسی نمی تواند بگوید ننویس.