مختصری پیرامون زندگانی حضرت امام موسی کاظم ع

موسی بن جعفر معروف به امام موسی کاظم وملقب به کاظم وباب الحوائج هفتمین امام شیعیان می باشد.تولد ایشان درسال 128قمری می باش .ایشان همزمان باانتقال قدرت ازامویان به خلفای عباسیان به دنیاآمد.وی درسال 148قمری بعد ازشهادت امام صادق ع به امامت رسید .دوران امامت ایشان همزمان با خلاقت منصور،هادی ،مهدی وهارون عباسی بود.وی درسال 183قمری درزندان به شهادت رسید.

ازامام کاظم ع بیش از3000 حدیث روایت شده است. آرامگاه آن حضرت به همراه نوه اش امام جوادع  درنزدیکی بغداد ،به حرم کاظمین شهرت دارد که زیارتگاه مسلمانان بویژه شیعیان می باشد.

همسر و فرزندان

تعدادهمسران امام کاظم ع به درستی معلوم نیست. نخستین آن ها "نجمه خاتون "مادرامام رضاع است.ازتعداد فرزندان واسامی آنها گزارش های متفاوتی رسیده است.به گزارش شیخ مفید 37 فرزند (18پسرو19دختر)داشته است.ازجمله فرزندان ایشان که درمنابع موثق آمده است ،امام رضاع ،ابراهیم ،شاهچراغ ،حمزه واسحاق ست.ازجمله دختران آن حضرت ،فاطمه معصومه حکیمه خاتون می باشد.

 

انشعاب شیعه

بذر نقاق ودشمنی که دردوره های قبل ازامامت امام موسی کاظم ع توسط دشمنان اسلام ومسلمین پاشیده شده بود درزمان حیات امام موسی کاظم ع به ثمرنشست وموجب انشعاب شیعه گردید.برخی ازشیعیان مرگ اسماعیل برادرامام موسی کاظم ع راباورنکردند واورامام دانستند (فرقه اسماعیلیه ) برخی دیگرطرفدارفرزند دوم امام صادق ع عبدالله افطح شدند.گروهی ازشیعیان فرزند دیگرامام صادق ع محمددیباج را که برعلیه عباسیان قیام کرده بود امام دانستندوازاوپیروی کردند.وبالاخره جمعی ازشیعیان هم به تبعیت ازشخصی به نام تاووس امامت رابا شهادت امام صادق ع تمام شده دانستند.اگرچه بسیاری ازاین افراد پس ازآزمایش این اشخاص ودرک این حقیقت که علم آنها کامل نیست ازاطراف آنها پراکنده شدند وامامت حضرت موسی کاظم راپذیرفتند ،اما اثارشوم این انشعابات تاسالیان زیادی بین شیعیان مردم ماند وموجب سردرگمی مردم گردید.

 

ازفرمایشات امام موسی کاظم (ع)

  -  ما قُسِّمَ بَيْنَ الْعِبادِ أفْضَلُ مِنَ الْعَقْلِ، نَوْمُ الْعاقِلِ أفْضَلُ مِنْ سَهَرِالْجاهِلِ.

هیچ چیزی برترازعقل بین بندگان خدا تقسیم نشده است.خواب عاقل برترازشب زنده داری جاهل است.

-  مَنْ نَظَرَ بِرَأيْهِ هَلَكَ، وَ مَنْ تَرَكَ أهْلَ بَيْتِ نَبيِّهِ ضَلَّ، وَ مَنْ تَرَكَ كِتابَ اللهِ وَ قَوْلَ نَبيِّهِ كَفَرَ.

هركس به رأى و سليقه خود اهميّت دهد و در مسائل دين به آن عمل كند هلاك مى شود، و هركس اهل بيت پيغمبر صلّى الله عليه وآله وسلّم را رها كند گمراه مى گردد، و هركس قرآن و سنّت رسول خدا را ترك كند كافر مى باشد. 

-  لَيْسَ الْقَبْلَةُ عَلَى الْفَمِ اِلاّ لِلزَّوْجَةِ وَ الْوَلَدِ الصَّغيرِ.

-  بوسيدن لب ها و دهان ـ براى يكديگر در هر حالتى ـ صحيح نيست مگر براى همسر و يا فرزند كوچك.