همسفر نورشویم
مولاعلی علیه السلام :
واعلموا ان هذالقرآن :
هوناصح الذی لایغش
والهاد ی الذی لایضل
المحدث الذی لایکذب
وماجالس هذالقرآن احد الاقام عنه بزیاده او نقصان
زیاده فی هدی اونقصان فی عمی
فاستشفوه من ادوائکم واستعینو به علی لاوائکم
ترجمه :
مولاعلی علیه السلام درباره قرآ ن می فرماید:
آگاه باشید این قرآن :
ناصحی است که خیانت نمی کند
هدایت کننده ای است که گمراه نمی کمند
سخنگوئی است که دروغ نمی گوید
هیچکس بااین قرآن مجالست وهم نشینی نکرد مگرآنکه برای آن شخص زیاده ونقصانی پیش آمد:
برهدایت اوافزوده می شود وازگمراهی وضلالت اوکم می شود.
پس :
ازدرمان وداروی شفابخش قرآن برای درد وامراض خودتان شفابخواهید.
وبرای حل مشکلاتتان ازاویاری بطلبید.
ازجمله مشکلات جدی واساسی مسلمین ،دوری آنها ازقرآن کریم است.ترک قران ومهجوربودن این کتاب الهی موجب می شود تامسلمانان دردنیاوآخرت درخسران همیشگی باشند.
به راستی مامسلمانان ،چه اندازه باقرآن مجید مانوس هستیم ؟چقدرازراهنمائی هاوارشادات نورانی وملکوتی قرآن درزندگی خودمان استفاده می کنیم ؟ سرانه سالیانه مطالعه قرآن دربین مسلمانان ویاشیعیان ،چندساعت ویاچنددقیقه است؟
قرآن کتاب هدایت وعمل است.بایدآیات نورانی آن رابفهمیم ودستورات آن راسرلوحه زندگی قراردهیم.بایدبه اوامرونواهی اوعمل کنیم .
افسوس ،به جای آنکه قران رامرشدو دلیل راه خود قراردهیم وازریسمان محکم آن برای نجات خود وجامعه خودمان ازچاه مذلت و گمراهی استفاده کنیم ، آن رادرقفسه های شیشه ای وچوبی منازل ومساجد، زندانی غفلت خود کرده ایم.
بی مناسبت نیست بگوئیم، ای مسلمان ،ای شیعه ،ای عزیز،فریاد قرآن، این امانت الهی بلند است.فریاد پیامبراکرم بلنداست وپیوسته می فرمایند:
... یارب ان قومی اتخذواهذاالقران مهجورا سوره فرقان آیه 25
درروزقیامت رسول گرامی ص می فرماید:
ای پروردگاراین قوم من قرآن راهذیان وبیهوده پنداشتند وآن راترک کردند. ( ترجمه علامه طباطبائی ره)
بیائید قبل ازآنکه قیامت قائم شود ،به خاطر خودمان وبه خاطرفرزندانمان هم که شده قرآن راازمهجوریت بیرون بیاوریم .
یقینا فرداخیلی دیراست
همانطوریکه ابرباید ببارد،قلم هم باید بنویسد.چه خوب ،چه بد،چه ضغیف وچه قوی ،درهرحال ذات قلم برنوشتن است.قلم شکل به خصوصی ندارد.دل که مرکز شاکله شخصیت انسان است خودقلم است.