93-مختصری درباره زندگی وشهادت امام جواد ع
به مناسبت شهادت امام تقی ع
مختصری درباره زندگی امام جواد علیه السلام :
محمد بن على بن موسى الرضا عليه السّلام نهمين پيشواى شيعيان و از برگزيدگان خدا براى هدايت مى باشد.ایشان در سال 195 هجری در مدینه چشم به جهان گشودند و در آخر ذىقعدۀ سال ٢٢٠ هجرى توسط همسرشان ام الفضل دختر مأمون در حالی که بیش از 25 سال نداشتند و پس از 17 سال امامت، به شهادت رسیدند. آن حضرت با دو خليفه عباسىيعنى «مأمون» (193 - 218) و «معتصم» (218 - 227) معاصر بوده است.
چیزی که مسلم است این است که حضرت در سال 195 هجری در مدینه به دنیا آمده اند[۳]در خانواده امام رضا - عليه السلام - و در محافل شيعه، از حضرت جواد - عليه السلام -، به عنوان مولودى پرخير و بركت ياد مىشد. چنانكه «ابو يحياى صنعانى» مىگويد: روزى در محضر امام رضا - عليه السلام -، فرزندش ابو جعفر را كه خردسال بود، آوردند. امام فرمود:«اين مولودى است كه براى شيعيان ما، با بركت تر از او زاده نشده است.
القاب وکنیه آن حضرت
مشهورترين لقب آن امام همام «جواد» است و القاب ديگرى همچون: زكى، مرتضى، قانع، رضى، مختار، متوكل، منتجب نيز براى آن حضرت برشمرده اند. همچنین کنيه آن حضرت ابو جعفر است.
همسران وفرزندان
همسران آن حضرت :حضرت سمانه خاتون سلام الله علیها و ام الفضل دختر مأمون عباسی است که جاسوس در خانه حضرت بود و حضرتش را با سم به شهادت رسانيد. فرزندان ایشان :
- امام علی النقی علیه السلام
- ابواحمد موسي مبرقع:ايشان جد سادات رضوى است .وازجمله فرزندان آن بزرگوارامام زاده علی است که مقبره آن درمنطقه فاریاب دهدشت واقع دراستان کهکیلویه وبویراحمدمی باشد
- حكيمه خاتون سلام الله علیها:.
مادر تمام این بزرگواران سمانه خاتون سلام الله علیها بوده اندسمانه کنیزی است که ازکشوری در شمال آفریقا که امروزه مراکش خوانده می شود آمده است
امام جواد ع ازام فضل دخترمامون عباسی فرزندی نداشت .
امامت حضرت جواد ع
پس ازشهاده امام رضا ع درسال 203هجری قمری ،تنها فرزند ایشان یعنی امام محمدتقی ع که هشت سال بیشترنداشت جانشین وی به امامت شیعیان رسید.
مسئله کودک بودن وبه سن بلوغ جسمی نرسیدن امام جواد ع دربین مردم وحتی شیعیان واصحاب امام رضا ع بحث برانگیزگردید.تاجائی که منجربه امتحان ها ی بسیارسخت ودقیقی توسط دوستداران ائمه ودیگران ازوی شد.امام جواد ع درهمه این مناظرات وآزمایش ها ی به عمل آمده به خوبی وبه نحو احسنت پیروزگردیدند.
ازجمله دلایل شک کردن برخی ازشیعیان علی رغم تاکیدات امام رضا ع برامامت آن حضرت ،شرط بلوغ درامامت بود.امام بادلایل متقن وقانع کننده این شرط راردکردند وشک وتردید را بادلایل
دلایل :
- نبوّت حضرت عيسى عليه السّلام در دوران شيرخوارگى
- اشاره به جانشينى سليمان از داود عليه السّلام ،هنگامى كه هنوز كودكى بيش نبود و گوسفندان را به چرا مى برد، حضرت داود او را جانشين خود كرد، در حالى كه عبّاد و علماى بنى اسرائيل، اين عمل او را انكار مىكردند
- نبوت يحيى بن زكريّا عليه السّلام در کودکی
برخورد امام ع بافرقه ها وگروه های منحرف زمان خودش
- فرقه اهل حدیث که مجسمی مذهب بودند وخدواند راجسم می دانستند.
- واقفیه که گروهی منحرف بودند .این جماعت درزمان شهادت حضرت موسی کاظم ع امامت رامتوقف می دانستند وامام رضاع راقبول نداشتند.
- زیدیه که امامیه به شدت مخالفت می کردند.
- غلات گروهی بودند که درباره ائمه اطهارع به شدت غلومی کردند.
اصحاب نزدیک آن حضرت
عبدالعظیم حسنی که مقبره آن درتهران (ری )است.
علی بن مهزیار که آرامگاه شریف آن دراهوازاست.
زکریابن آدم که بنا برقولی مقبره ایشان در قبرستان شیخان قم است.
فضل بن شاذان نیشابوری
شهادت ومحل دفن آن حضرت
طول امامت آن حضرت 17سال بود.درسال 220 هجری قمری به دستورخلیفه وقت معتصم عباسی ،توسط همسرایشان دخترمامون عباسی (ام فضل )به شهادت رسید.
امام جواد ع راپس ازشهادت درمقبره قریش ودرکنارجد بزرگوارش حضرت موسی کاظم ع درسامرا به خاک سپردند
چند نمونه ازفرمایشات امام تقی ع
--"الْمُؤمِنُ يَحْتاجُ إلى ثَلاثِ خِصالٍ: تَوْفيقٍ مِنَ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ واعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ، وَقَبُولٍ مِمَّنْ يَنْصَحُه"
مؤ من در هر حال نيازمند به سه خصلت است: توفيق از طرف خداوند متعال، واعظى از درون خود و قبول و پذيرش نصيحت كسى كه او را نصيحت نمايد
-- "خَفْضُ الْجَناحِ زينَةُالْعِلْمِ، وَ حُسْنُ الاْ دَبِ زينَةُالْعَقْلِ، وَبَسْطُ الْوَجْهِ زينَةُالْحِلْمِ"
تواضع و فروتنى زينت بخش علم و دانش است، اءدب داشتن و اخلاق نيك زينت بخش عقل مى باشد، خوش روئى با افراد زينت بخش حلم و بردبارى است
-- "مَنْ لَمْ يَعْرِفِ الْمَوارِدَ اءعْيَتْهُ الْمَصادِرُ"
هر كس موقعيّت شناس نباشد جريانات، او را مى ربايد و هلاك خواهد شد.
---------
همانطوریکه ابرباید ببارد،قلم هم باید بنویسد.چه خوب ،چه بد،چه ضغیف وچه قوی ،درهرحال ذات قلم برنوشتن است.قلم شکل به خصوصی ندارد.دل که مرکز شاکله شخصیت انسان است خودقلم است.